gözlerin yalnızlık zindanlarımda nefes aldığım pencerelerimken,
ne diye onları benden kaçırırsın be güzelim?
ne diye hayatta üzülmesi gereken bunca kişi varken, sen mahzunlaşırsın?
ne diye gülmek varken, sevmek bu kadar güzelken gözlerin buğulanır?
biliyorum aptallıklarım var bu aralar, sıksık, hatta bir hayli...
biliyorum sana, seni ne kadar çok sevdiğimi anlatamadım henüz,
ve biliyorum seni hiç hak etmezken,
Yüz yıl oldu yüzünü görmeyeli,
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.
Devamını Oku
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta