Zülf-i çûn mâr asvad
Ayn-ı dilkeş çûn gülhâ-yi siyâh mevt
Nefesgâhım âğûş-ı tu’dur
Şevk-i ser-mest-i yâr
İşk tarumâr
Zevk-i eşkâr u hûbân-ı didâr
Bâhar-ı ruh-i gül-bâr
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta