Nefes Var Yaşam Yok Şiiri - Fatma Zehra ...

Sessiz bir odada oturuyorum,
Karanlıktan göz gözü görmez,
Özlemim sana asla bitmez,
Sen yokken bir yanım yok,
Sensizlik insan için zor,
Nefes var ama yaşam yok.
Duvarlar üstüme gelir,
Bulutlar aşağı indirilir,
Sen yokken bu dünya
Bir hiçten daha beterdir.
Geceler adını fısıldar bana,
Sabahlar sensiz doğmak istemez,
Kalbim hâlâ seni beklerken
Bu sessizlik bile beni terk etmez.