İstanbul koca şehir
Kim bilir neresinde
Bazen acı bir şüphe düşer gönlüme
Nefes alıyor mu bilmiyorum
Bazen hayali dikilir karşıma bazen sesi gelir kulağıma
Hasretle karışık bir hüzün dolar bağrıma
Nefes alıyor mu bilmiyorum
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




güzel bir şiir
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta