Nefes aldiğim her an Şiiri - Murat Ülkü

Nefes aldığım her an, baktığım yöndesin sen,
Damarımda dolaşan o sessiz ündesin sen.
Güneşin ışığında, gecenin tülündesin,
Gözlerimi yumsam da yine önümdesin sen.

İçtiğim her yudum su, senden bir koku taşır,
Rüzgâr zülfünü tarar, bulut sana ulaşır.
Şu koskoca kâinat, isminle yankılanır,
Hangi semte yönelsem, inan baş ucumdasın.

Hasretinle yoğruldum, gurbet oldu durağım,
Seninle çiçek açtı, şu kuruyan toprağım.
Hem en uzak menzilim, hem en yakın saçağım,
Nabzımdan daha yakın, her an sol yanımdasın.

Zamanın ötesinde, mekânın dışındasın,
Gözden süzülen yaşın, en tatlı sızısındasın.
Kışın beyaz karında, baharın yazındasın,
Sessizliğin içinde, en gür seda sesimsin.

Hangi yolu yürüsem, izin kalır her yerde,
Sen bir derman gibisin, devası meçhul derde.
Aramıza çekilse, binlerce kalın perde,
Ruhunla ruhumdasın, en derin hissimdesin.

Sıyrılıp geldim artık, cümle yalan dünyadan,
Asla uyanmadığım, o mukaddes rüyadan.
Toprağın altına girsem, ayrılmam bu sevdadan,
Sonsuzluğun içinde, mühür gibi kalbimdesin.

Unutmak ne mümkündür, her an zihnimdesin sen,
Çözülmez bir bilmece, en gizli yerimdesin sen.
Gündüzün şavkındasın, gecenin derinindesin,
Kaçsam da kurtulamam, her an aklımdasın sen.

Kelam yetmez vasfına, sığmazsın hecelere,
Düşersin nakış gibi, karanlık gecelere.
Sonsuz bir merdivensin, varılır yücelere,
Esen yelin içinde, fikrimde, zihnimdesin.

Bir mühür gibi vurdun, adını hatırama,
Sürme diye çekildin, şu dinmez göz ağrıma.
Dönüp de bakmasam da küle dönmüş bağrıma,
Bir yangın aleviyle, derin izimdesin sen.

Gittiğim yollar bitmez, menziller sana çıkar,
İçimdeki bu hasret, bentleri bir bir yıkar.
Bakışın derya gibi, ruhumu aşka yakar,
Baktığım her zerrede, her an gözümdesin sen.

Garip Murat söyler de, bitmez sevda kelamı,
Sende bulmuşum meğer, hakikatin tamamı.
Cihanın gözü körse, seninledir selamı,
Can kafesim içinde, her an özümdesin sen.