Bir ışık alevlense kuşluk vakti
Karanlığın içinden
Nasıl doğarsa bir ırmak
Çölün içinden
Yazılmış ki ismin hiç çıkmıyor
Kalbimizden
Bu sonsuzluktur çağırır beni
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bir nefes anıyorsa seni ezelden
Sensin sevgilerin en güzeli sevgililerden! ..
...
Sade ama güzeldi.
Kutlarım
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta