14.08.2000 İstanbul Güngören Hastanesi
Sımsıkı boğazladım, elimle benliğimi,
Avucumda boğarak, rûhumu süzüyorum!
Düşünürken benlikle, kendi iyiliğimi,
Sanki çekişip onla, daha da üzüyorum...
Âh, kendi ellerimden kaldım, nefes nefese...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta