İnce bir çizgideyim nefesim kısıtlı yorgunum
Su içsem engelci gözlerimi açıp bakamıyorum
Kemiklerimin ağrısından yatakta bile yatamıyorum
Yarabbi hangi ilacı içsem bir türlü iyileşemiyorum
Etrafıma bakıyorum donuk donuk kulaklarım duyamaz
İğnelerin batışı ilacın akışı canımı yakıp ruhumu sıkmaz
Tek isteğim oksijen tüpü baş ucumda dursun can akla sığmaz
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta