Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Sonra uyuyakaldım yâkaza aleminin kabuğunda
Birden kesildi rüzgâr, yoktun yok olan tarafta
Açtım benliğimi tüm çıplaklığıyla çıplaklığına
Bir nefes, bir kodes, üşüdüm nefsime, nefesine..
bu güzel şiirinizi ve sizi tebrik ediyorum
Nefes
Sürgün hayallerimi gezdirdim diyarında
Heyecan bastı damlalarıma
Hıçkırarak susmak doldu bağrıma
Her nefes sen, her sen bir nefes...
Bu duygu ve mana yüklü dizeleri biz okurlara kazandıran o duyarlı hisli sevda yüklü yüreğe selam olsun. Nicelerine diyor esenlikler diliyorum selamlarımı iletiyorum.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta