dünyanın bütün evleri üstüme yıkılıyor!
sen yoksun!
ceset yığını gözlerim
bir sen diriliğinde sen yoksun!
bir çay,yok yere soğur hiç durmadan
nefesinin yokluğunu
ciğerlerime batırıyor hayat
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta