Doğduğumda öğrettiler bana ağlamayı,
iç çeke çeke ağlamayı ilk o zaman öğrendim.
Yaşamak için ağladım,
nefes aldım...
Sen benden gittin,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Çok anlamlıydı.Harika bir tadı vardı.Tebrikler sevgi arkadaşım.Tam puan+ant.
öyle olur bilirim...
ağlamak rahatlatır
ama hiç nefes alamamak ne kötüdür
ölmeye yakındır; ölümden de kötüdür
....
'Halk içinde muteber bir nesne yok devlet gibi
Olmaya devlet cihanda bir nefes sıhhat gibi.”
..........................................................Kanuni
Nefesin eksik olmasın şairim...
tebrikler...
:):):)
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta