Yürüyorsun, papuçlarında sürükleyerek kaldırımları..
İkinci adımında düşüyor yüzünün gölgesine hüzün
Varlığının dev aynasında küçülüyorsun
Üçüncüde seyri deli bir aşkın kenarına koşarken buluyorsun kendini
Nefes nefesesin ve Menekşe kokuları içine çektiğin
Dördüncü Karadeniz’in muzip lazutlarına atıyor seni, gülümsüyorsun
Anneni hatırlıyorsun,
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
