Ne kadar inceymiş yıkılmaz dediğimiz duvarlar
Ne kadar az biliyormuşuz gerçeği
Ne kadar bencil yaşıyormuşuz hayatı, yalnız
Hep yalnız sanırdım kendimi, ömrüm amansız
Bir müzedeyiz sanki cansız heykeller ve diğer
Canlı olan görünmezmiş şekilli çamura bakarsan eğer
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta