Ölüm her şeyden çok korkutur gözümü.
Ölüm, her gün yeniden yaratır özümü.
Ne vakit fesheder ruh bedene sözünü
Fani canlı tadar, asıl o gün ölümü.
İlk önce etimiz, sonra kemiklerimiz.
Karışacak doğa anaya, bedenimiz.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta