Gözlerindeki yorgunluk mu?
Acıtan gözlerini.
Yoksa uykusuzluk mu?
Yoksa birikmiş umursamazlık mı?
Nedir bu ses bu karanlık?
Bu göremediğin insanlar.
Ah bu unutmaya alıştığın gerçekler.
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta