Sevgiyi anlatmak o kadar zorki arkadaş nerden başlayacağımı bile bilmiyorum
Yoldan geçerken göz göze gelen bir şimşek çakmasımı
Yoksa elini tuttuğunda hissettiklerinmi bilemiyorum
Beklide çocukluk aşkı denilen o güzel şirin oyunlarda ki rol arkadaşın sevgisimi
Umutlar…! ya umutlar biterse bir gün
Beklide düşüncelerin en altına inilen fikirsel beraberliğin kavramı sevgi
Bizim kimseye fermanımız olmaz,
Kimseler bilmez,kimseler duymaz
Dostluğu yaşarken sessizde olmaz
Unuturmu yürekte insanlık olunca
Hiç kimseye dokunmaz zararım benim
Nedir kıymetin,nedir nimetin
Bulunmaz değerlerde oldu himmetin
Vefa dostusun sen işte kıymetin
Hayallere saldın beni deryalar
Dostluğun özüydü sende bulduğum,
Ne zaman düşünsem hep çileli
Esmiyor artık gurbetin yeli
Dünya benim için döndüğünden döneli
İçimde ki şu azap dinmeyecekmi
Mahsum şu gözler sevmeyecekmi
Sindir anam acılarını bir daha
Göm yüreğine bütün çektiklerini
Ağlamaktan yorulan gözlerini
Sil artık bir daha ağlamamak için
Bizim kimseye fermanımız olmaz,
Kimseler bilmez,kimseler duymaz
Dostluğu yaşarken sessizde olmaz
Unuturmu yürekte insanlık olunca
Hiç kimseye dokunmaz zararım benim
Mutlulukla başladı mutluluğa gidelim
Bu yolun sonunu sen söylede bilelim ,
Söylediğimiz bu sözlere ikimizde gülelim
Bu hayatı yaşamalı kır çiçekleri
İlim ile irfanı mutlaka bilmelisin
Solmasın bahçende açan güllerin
Ağlamasın hayata bakan gözlerin
Konuşsun seviyorum derken yüreğin
Bir kere bir kere konuşsan yeter
Neşeli günleri yaşasan sende
İnmisin cinmisin bilemedim ki
Sana bir türlü doyamadı ki,
Aklımdasın her zaman atamadım ki
Atamadığım sevgiye kurban olayım.
Aşkınla eridim kül oldum yeter,
Mutluluğu birazda benden dinleyin,
Gerekirse eğer iki lafta siz söyleyin,
Bu benim duygularım sakın gülmeyin,
Mutluluk deryasında bir mavidir o.
Uzun uzun yaşamadım çocukluk dediğin,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!