Adam zengindi, kadın yoksul.
“Sana mutlu bir hayat sunacağım.” dedi adam,
“Seninle hayatımı paylaşacağım.” dedi kadın.
Evlendiler.
Kadın yalnızdı, adam yoğun.
“Tek sözünle gelirim.” dedi adam,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Tam anlamıyla müthiş sözler.. bütün bir içtenlik, vasıfsız lisan ve gerçekten kusursuz... yüreğine sağlık.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta