Esemesiz yağmurlar
Çağlıyor göğsümde
Karayla akı
Sellendirmişim gidişine
Oymalanmışın
Nakşılar gibi özüme
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




harika bir şir ve güzel bir anlatım .imgelere boğmadan duru ve sade bir dille çok güzel sonlama
kutlarım
saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta