Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Tekerleme gibi olmuş. Çok hoş :) Fakat sanırım çok hızlı yazmışsınız, bazı hatalar var. Sanırım sadece klavye hataları. Sevgide hak olmaması ne kadar acı değil mi? Haketmek sevilmemize yetmiyor. Sevmemiz ise bize hakettiğimizi getirmiyor. :( Tebrikler
Saygılarımla
İbrahim Tolga ÖZSOY
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta