Sessiz bir ululuğun ortasında kalan yıkıntılardan,
Gerçeklerle yoğrulmuş o yaşlı toprağın bağrından,
Yüreklerin titrediği, benliklerin ezildiği o diyardan
Bir yaprak misali geldim.
Sert bakışlı her ayrılığın yanında,
Ruhu kanayan her bebeğin ağlayışında,
Kırışmış her vücudun tanınmazlığında
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta