Sessiz bir ululuğun ortasında kalan yıkıntılardan,
Gerçeklerle yoğrulmuş o yaşlı toprağın bağrından,
Yüreklerin titrediği, benliklerin ezildiği o diyardan
Bir yaprak misali geldim.
Sert bakışlı her ayrılığın yanında,
Ruhu kanayan her bebeğin ağlayışında,
Kırışmış her vücudun tanınmazlığında
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta