06.03.2001 Trabzon/Yomra
Bana dokunmayacaksan tez vakte tutulsun ellerin
Yaşam hevesin kırılsın mutluluk yüzüne değmesin
Yüreğin mühürlensin acısın sevdiğin seni sevmesin
Olsun bu son baharın, ayakların toprağa değmesin
Viran eylediğin yüreklerde susuzluktan kıvranasın
Yapraklar üzerine gelsin, olsun bu son sonbaharın
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta