Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
İnandıkları gerçeklere gereken değer ve önemi verdikleri için olabilir mi?
Çünkü din ya doğrudan huzursuzluğun sebebi ya da huzursuzluğu örten kirli bir örtüdür de ondan…Din, bir arada yaşayan insanlar kontrol/boyunduruk altına almanın en az masraflı aracı, insanları itaate ikna etmenin kestirme yoludur. Din, insan oğlunun bulduğu en berbat kurumdur…
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta