İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
'Neden tepeleri' çok düşündürücü! Yüreğinize sağlık.
Selâmlar...
İlk dört satır da biz diyebiliriz ..manada çok fark olmasa da olay derinleşir ortka bir hayal kırıklığı veya hayatmış gibi, son dizlerle de bağlantısı olur..
Kırık umutların parçalarını
Geleceğin yollarına sermiştik.
Şimdi onlar artık geçmişte kaldı.
Hatıraların kopuk iplerine
Tutunarak yürüyoruk
.........
Çok genç ve canlı buldum kalemi burada..
Yalın, duru dozunda daramatik bir dil ve dizeler..uzatmadan..
Diger tarzda başarılar
Bu tarzda daha çok çalışabilirler Sn. Karahocagil..
çok güzeldi...
Saygı ve sevgilerimle,
Behruz Dijurian
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta