Uçurumun kenarından sesleniyorum insanlığa.
Eskisi gibi sağlam değil taşlar, kayalar.
Toprak, yere basmadan kayıveriyor.
Ağaç, bir rüzgarla devriliveriyor.
Gücü mü kesildi, kasveti mi?
Yarası gönlünde mi? gözünde mi?
Herkesin bir derdi var içinde.
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta