Adem- Havva, cenneti anlamadı
Çile, gam, keder hayatı tadmadı
Yüksek nimetleri, yeter bulmadı
Cenneti kaybetme, neden böylesin
Adem, iblis düşmanlığı dünyada
Canlılık geslin, düşmanla hayata
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




AH İNSANOĞOLU BİR AKLINI BAŞINA TOPLASA ZATEN BÖYLE OLMAZDI DOSTUM
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta