Ne gerek var diyor insan bazen.
Ne anlıyorsun sevmekten.
Nasıl oldugunu bile bilmeden yaşamaya calışıyorsun aşkını
Sen seviyorsun ama karşındaki insan sevmiyorki sen gibi.
Uzulen sıkılan hep sen oluyorsun
Hani diyorya sair mutlulugu bende bulan benimdir gerisi misafir.
Oyle olmuyor iste seni mutlu edecek insanlar varken sen hep seni uzecek olani seviyorsun.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta