Yıldızlar kaymasaydı, aşık olamazmıydık?
Mehtaba heybeli’den çıkmasaydık, zevke kanamazmıydık?
Sevgilimiz ızdırap vermeseydi, yinede karavicdanlı dermiydik?
Varlıklarımızın ve huzurumuzun ebediyen muhafaza edileceğini düşünmemiz,
Hayata ne kadar bağlı olduğumuzun tezahürü olabilir mi?
Yaşamak bu kadar güzelse; terk edip gidiş niye?
Küsmek bu kadar kolayken, barışmak neden zor geliyor?
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta