Her gün
başak misali
yere seriliyor insanlar.
Yok olup gidiyor hayatlar.
Tüten ocaklar sönüyor.
Hem de insan eliyle.
Oysa;
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Yukarı çıkarken gökyüzü.
Hep gizli gizli iner dua kalplere.
Ama yine de yare gidenle gidemeyenin farkıydı
Kabirdeki kuşların zikri.
Ama yine de aynı sahneydi.
Yanyana konmuştu başlar.
Gölge gezindiğinde gönülleri.
Ve ağlayan gözlerin sesi aynı gün değildi.
Ve orada dolaşanlar senden kalan İyiliklerdi.
Yüreğinize sağlık
Teşekkür ederim Nazır bey. İyi olmanıza sevindim.Değerli yorumlarınız için çok sağ olun.Saygı ve selamlar.
Ey insanoğlu,sığmadın mı dünyaya!Bu kadar değeri yaratan var-
lıkların sahibine ihanet yeter dercesine anlamlı ve düşündürücü,yol verici şiir.Tam puan.kutluyorum.O değerli ellerinize ve o altın yüreğinize sağlık.Ayrıca teşekkür ederim Saygılarımla.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta