Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Yukarı çıkarken gökyüzü.
Hep gizli gizli iner dua kalplere.
Ama yine de yare gidenle gidemeyenin farkıydı
Kabirdeki kuşların zikri.
Ama yine de aynı sahneydi.
Yanyana konmuştu başlar.
Gölge gezindiğinde gönülleri.
Ve ağlayan gözlerin sesi aynı gün değildi.
Ve orada dolaşanlar senden kalan İyiliklerdi.
Yüreğinize sağlık
Teşekkür ederim Nazır bey. İyi olmanıza sevindim.Değerli yorumlarınız için çok sağ olun.Saygı ve selamlar.
Ey insanoğlu,sığmadın mı dünyaya!Bu kadar değeri yaratan var-
lıkların sahibine ihanet yeter dercesine anlamlı ve düşündürücü,yol verici şiir.Tam puan.kutluyorum.O değerli ellerinize ve o altın yüreğinize sağlık.Ayrıca teşekkür ederim Saygılarımla.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta