Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
sözün özü gibi olmuş,yüreğine sağlık tebrikler.
imge,şiiri zirveye taşıyan basamak
vurgu,bizi saran o güçlü kol(yada eski yazıyla samyelinden esen )
derki ateşin sesi
en karanlık kuyulardan çekilir su
en iyi şiirini yazman dileğimdir
bin umutla...
Çünkü ellerin birleşmesi için bazan sevgiler de yetmiyor. Diyelim ki eller birleşmiş olsaydı o zaman kalpler dolmuş mu olacaktı.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta