daha körpe idi bedenleri hazırmıydı ki savaşa
belkide büyüseler karşı cıkacaklardı bu duruma
ama yakaladı onlarıda bir top mermisi amansızca
beklemiyordu oda sordu kendi kendine neden? neden?
korkuyordu titriyordu anlam veremiyordu
bu katliyamı hiç bir kitap kabul etmiyordu
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




bekli başka yerde olsam bu olacakmı diye sordu
ızdırap içinde olan gözleri yavaş yavaş kapanıyordu
ama biliyordu küçükte olsa şehid oluyordu
artık sormuyordu kimseye neden? neden?
nedenlerle niçinlerle bir gül daha soldu...ama biliyoruz ki o gül göz kamaştıran güzelliğiyle bir başka baharda hiç solmamacasına tekrar açacak.
tüm güzellikler seninle olsun yüreğine sağlık ...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta