Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
bekli başka yerde olsam bu olacakmı diye sordu
ızdırap içinde olan gözleri yavaş yavaş kapanıyordu
ama biliyordu küçükte olsa şehid oluyordu
artık sormuyordu kimseye neden? neden?
nedenlerle niçinlerle bir gül daha soldu...ama biliyoruz ki o gül göz kamaştıran güzelliğiyle bir başka baharda hiç solmamacasına tekrar açacak.
tüm güzellikler seninle olsun yüreğine sağlık ...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta