Neden gidilince insanların değeri biliniyor,
Kendini karanlığa bırakır boşlar hayatı.
En önemlisi onsuz yaşayamayacanı sonra anlar,
Hayatta tutunacağı dalı kalmaz...
Kimseyi umursamaz işi,gücü,herşeyi....
Değiyormu hiç can üzmeye boş yere,
Sıkıntı yapmaya hayatı cekilmez yapmaya.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta