Karanlıklar hep bildik karanlıklar.
Uzayan gecelerde aydınlık arayan bir ben...
Deli dolu koşuşlar.
Boşluğa bakışlar...
Konuşmadan anlaşılan sözler...
Cevap bekleyen sorular...
Hiç dinmeyen acılar...
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bir kez kendine sorabilsen...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta