Karanlıklar hep bildik karanlıklar.
Uzayan gecelerde aydınlık arayan bir ben...
Deli dolu koşuşlar.
Boşluğa bakışlar...
Konuşmadan anlaşılan sözler...
Cevap bekleyen sorular...
Hiç dinmeyen acılar...
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bir kez kendine sorabilsen...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta