Bana, benden daha yakın olan sen.
Bu serzeniş niye, bu öfke neden?
Sevgi ateşini söndürme sakın,
El ele verelim hiç düşünmeden.
Öfkeyi, kavgayı bir yana bırak,
Tavrınız kalmasın saygıdan ırak,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Yüreğine sağlık arkadaşım ve de hemşehrim. Hiç bahsetmeyelim puldan, paradan. Öyle ya sevgi varken insani değerler varken
Dostozan derya yürekli
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta