Yaşım henüz gençti,
Bir sevda düştü kalbime.
Beni leyla etti,
Gözlerimi kör etti.
Kapının anahtar sesini duyunca,
Aşkla koştuğum adamdın sen.
Dünyaları ayaklarına serebilceğim adam.
Gurbeti ilk defa şehrinde tattığım adam.
Ömrüne ömrümü kattığım,
Yoluma yoldaş ettiğim adam.
Böyle severken ben seni,
Sen hep ötelerdin sevgini.
Neydi sana beni bu kadar sevdirmeyen,
Ellerini saçlarıma götürmeyen neydi.
Aynı evin içinde aynı hayatı paylaşırken,
Aramızdaki bu aşılmaz mesafeler nedendi.
Neydi sana beni bu kadar sevdirmeyen.
Kimeydi bunca kinin öfken.
Daha önce hiç görmediğim,arsız kavgalar için de,
Güçsüzlüğümün üstünde güç kullanman nedendi!?
İçimde ki o büyük aşkı,
Yerle yeksan etmen nedendi!?
Şimdi aynı evin içinde,
Temmuzun sıcağın da bile,
En zemheri soğukları yaşatman nedendi!?
Nedendi o yüzüne oturan sevgisiz ifade!
Ve sana yalvarırken beni sev diye,
Ellerinle beni ittiren, sana neydi?
Şeyda Akgül
Şeyda Akgül 2Kayıt Tarihi : 15.04.2026 01:17:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!