Onca insan, görülecek varken neden?
Neden takılır gözlerin gözlerime?
Işıkla hayât ağacımın kabuğu,
Işıksız darağacımın tasavvuru..
Takılmasın artık, bakma öylece bana.
Mâsumluğunla harman olur karanlığım benim, yaratılır baştan başa.
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta