Neden,
Nerede yitirdik saflığımızı?
Büyüdükçe ellerimiz; el sıkışmalar zayıflar,
Büyüdükçe yüreğimiz; küçülür sevdalar.
Bedenimizi aşan coşkular; içimizi doldurmaz olur,
Sözcüklere sığmayan aşklar; cümle aralarında kaybolur...
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta