Nede haklıymış meğer Şiiri - Agâh Tövbekâr

Ne de haklıymış meğer susan insanlar,
Konuşunca anlaşılıyor kimsenin dinlemediği.
Ne de haklıymış meğer gecelere sığınanlar,
Gündüzler fazla kalabalık, fazla sahteydi.

Ne de haklıymış meğer içi gülen ama gözü dolan,
Herkes yükünü kalbinde taşıyor, dili yetersiz.
Bir “iyiyim”e sığdırmış koskoca ömrünü,
Kim sorsa, herkes tamam… kim bilse, herkes eksik.

Ne de haklıymış meğer gitmeyi seçenler,
Kalanlar hep biraz daha kırıldı.
Veda eden suçlandı,
Ama en çok kalanlar yarıldı.

Ne de haklıymış meğer beklemekten vazgeçen,
Umudun da bir sabrı varmış, tükenirmiş.
İnsan her şeyi affedermiş belki,
Ama değersiz hissettireni unutamazmış.

Ne de haklıymış meğer kalbini saklayan,
Çünkü bu dünyada en çok
İyi niyet yaralanırmış,
En sessiz çığlıklar duyulmazmış…

Kayıt:12/03/2021

Agâh tövbekâr
Tarih:06/02/2026 20:00:00