Avuçlarımda sımsıkı sarıldığım camdan şişe
Kırdım kıracağım
Ayaklarıma vuran sudan kaçarak kıyıya sığındım
Gözlerinde kıvılcımlar, elleri ateş oğlum
Bir efsaneydi anlattığı, kulak kabartmamıştım
Yazacaksın gönlünde tutuşan isteği
Bırakacaksın camdan şişeye, bırak denize erişsin
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Duygu yüklü şiirinizi
beğeni ile okudum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta