Nedamet
Gecenin sessizliğiydi asfalta düşen
Yorgun akşamların ayyaş sırtından.
Nedamet...
Çimenler ellerime değdi
Toprağın kirpiği kadar
yeryüzüne
Perdem aralı
Gecenin sürmesi çekilmiş
Yıldızlar kapağı atmış yine
kapkara gökyüzüne...
Yanaştı bir kuru gölge, rüzgâra
diken diken tenim
Öyle ki
Sen mi geldin, desem?
Sokağımda yanan
şu şehla lambalar da
vurmasa avluma...
Hâlâ
Bundan mıdır
yokluğuna isyan eden
metanet?
Tcpassenger_i.erdoğan
22.07.2026/Ankara
İsmail Erdoğan Tcpassenger
Kayıt Tarihi : 3.09.2026 13:29:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
İlkin damat olarak nedamettin,
Kızımızı bizden alan.
Çoğu erkek nedamettir, çoğu kadın ise
Gelin, elin eli bize dokunan.
Çocukların oynadığı bir parka bina dikmek te nedamettir.
Akşamın yorgunluğu ile gecede kalmakta...
...
TÜM YORUMLAR (1)