05.01.1993 / DENİZLİ
“Eylemez kimse kimseye, her kim, kendin etdiğin
/
Lâne-i nahl-i muhîl, nûşîn-i aseldendir…”
[Bu cihanda, kişinin kendi eliyle kendisine iyi veya kötü manada ettiğini/ettiklerini, bütün âlem toplansa dahî edemez, güç yetiremez, aklına gelmez,
/
Tıpkı arının yuvasını bozduran, evini barkını talan ettiren şeyin aslında, yine kendi eliyle yaptığı bal olması gibi] 👋🏻
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta