Ben; bu hayat yolunda bahta kırgın çilekeş
Yürürken ağır aksak, gayemi unutmuşum;
Yüreğimi bir açsam zifiri geceye eş
Ruhumu bir yokluğun varında uyutmuşum;
Bahtın yükü mü’min’e gam değilmiş, bilmedim
İmanım dimdik derken, tam eğilmiş bilmedim.
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta