Gün vurdu tokadını, koynuna aldı gece,
Dökülüyor damlalar, dilinde bir tek hece.
Kavrulurken yüreği sarıyor pişmanlıklar,
Gözlerinde asılı kocaman bir bilmece.
Tutundu dualara, yetmiyor yakarışlar,
Yetmiyor gözyaşları, acılarla yarışlar.
Biz ne zaman içsek,
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,
Devamını Oku
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,




duaların gücüne inanıyorum...
ve Allah'ın affedici olduğuna da...
çok güzel şiirdi be can...
Kucaklıyor dualar, savrulan âhlarını,
Silip de birer birer bütün günâhlarını.
Göğsüne düşmüş başı, nedâmet hisleriyle,
Gece geri veriyor sönen sabahlarını...
yüreğinize sağlık....sevgiler.....
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta