Yaşam,
Evet yaşam denilen bir olgu var
Canlılar dünyasında.
İki türlü yaşam şeklini öğrettiler bize okulda;
Bitkisel yaşam,hayvansal yaşam...
İnsancıl yaşam?
Sanma suskunluğum korkudan
Sanma mahmurluğum uykudan.
Yorgunum, yorgunum yaşamaktan.
Dinlenmek,dilenmek mi hayatı?
Öyleyse kime el açmalı?
Sanma çaresizim.
Gezegenler,
Adları neden gezegendirler?
Onlar çok mu gezerler?
Çok gezen çok bilir derler,
Ben de bilmediklerimi sorsam da,
Bana söyleseler.
Her birimiz yaşıyoruz hayatı,
Herbirimiz yaşıyoruz kendi çapımızda.
Kimimiz asalakça,
Kimimiz duygusuzca,
Kimimiz de hayvanca,
Acaba kaç kişi yaşayabiliyor hayatı
Umut,senin gözlerindeki pırıltıdır.
Umut,gülen yüzündür.
Umut,sevgindir senin.
Yaşamak umut,umut sensen eğer;
Sen yaşamaksın.
Sensiz olanlar,
Demir parmaklıkların iki yüzü vardır;
Dışardan birer metal parçasıdır,
Öbür yüzünü ancak içerde olan bilir.
Mutluluklar hep küçük küçüktür
Demir parmaklıkların ardında,
Acılarsa birer dev.
Uyku uyku bakıyor gözlerim
Bitiminde uykusuz gecelerin.
Korku korku çarpıyor yüreğim
Sonunda cevapsız belkilerin.
Umut umut gençliğim
Bir mum gibi sönüverdi
Dayak cennetten çıkmadır dediler
Vurdular.
Yaramazlık yaptın dediler
Vurdular.
Söz tutmadın dediler
Vurdular.
Türkülerim: benim türkülerim.
Özümden mayası,dilimden tuzu,
Yüreğimden unu
Ve gözlerimden suyu;
Aşkla,sevgiyle,hasretle,özlemle,
Ağıtla bir parça;
Dağbaşında bir çiçek,
Çölde kalmış bir ağaç,
Boş duvarda bir tablo olsam sıkılmazdım
İnsanlığımdan sıkıldığım kadar.
Rüzgarın önünde sürüklenen toz,
Avcıya yakalanmış bir tavşan,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!