Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

var gibi
yoksun ya
yüreğım öksüz
yüreğim garip
bağrımda ince bir sızı
ve yüreğim acıyor

o eski sevdaların
yerinde yeller esiyor
nerede o bağlanmışlıklar
adanmışlıklar
karşısızlıklar
göze almışlıklar

baktığın aynaya
yansıyan renginle
sen söylemeden
anlayamamıştım farkımı
bilmiyordum
derimin koyu değişikliğini

sıtma gibi nöbetlerde
hastalık derecesinde
ve hummalıdır sevdam
ne öğüt
ne ilaç
ne de tedavi sağaltmaz

iyilik kisvesinde
dönüşsüz terk edilmeyi
kötülükler ülkesinde
yerlerde sürünmeyi
nobranlığın yüceltilmesini
fetva verilirken

içime yaptığım yolculukta
karanlık tünelleri geçince
bir uçarılık
kuraldışılık
ılıman iklim
yaşam sevinci kapladı her yanımı

bir başkadır
gönlü yorar
uzaktan sevmek
içtenlik
yürek
ve bağlılık ister

bir insan
kandan,candan
akıldan
yürekten mürekkep
eğer insansa;
tanımadığı

vahşi zamanların
böğründen bıçaklandığı
gecenin karanlığında
bir sağanak ki dindiremediğim
ve bir kalkışma ki içimde,
bastıramadığım

art arda
uzatmalı acılar
bırakmıyor yakamızı
ve eni konu
yakıyor canımızı
içimizi,dışımızı