Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

hep sana üşüdüm
ve sana yandım
yaralandım
şifayı seninle buldum
sevdayı
sende tattım

Seni anlatmaya paragraf kurulmuyor
Atıf yapılmıyor
Sözcükler, tümceler eksik kalıyor
Harfler yetişmiyor
Duygudan ayrılmıyor
Aşk sıradanlaşmıyor

otoritenin
paspas edemediği
zulme
peşkeş çekilmeyen
içinden geleni
yalınlığıyla sergilediğin

Yüreğim yelkenlide
Rüzgâra ayan
Bir bayrak gibi çarpmakta

Deniz susmuş kıyıda
Gözlerin ufkumda kayıtlı

soğuk
ya da sıcak
açık
ya da gizli savaş
fark etmeksizin
silah tekellerinin emrinde

sırtımda küfe
ve yok hükmünde
verilmiş
ara karar gibiyim
sahipsiz
savruk

sabah sabah
hayra alamet değil
kara kargalar
negatif algılar
ve kasırgalar
yaşamı har vurup

zincirin
halkası kopmayıversin
bir kez
tanesi düşmesin yere tespihin
yüreği incinmesin sevdanın
ardı ardına gelir dağılmalar

seyahatteyim
zorunlusundan
etrafta asfalttan farksız binalar
hız yapan lüks arabalar
genzi yakan egzozlar
betonarme kafalar

tabii ki
savunmayacağım kendimi
elbet benim de
edeceğim kelam var
lakin, susuyorsam
yaşanmışlıkların hatırına