aklına düştüğümde
bir türkü mırıldan
içinin derinliğinden
bizim oralardan
yanık
halk ezgisi olsun
Vedalaşmadan, hüzünle
Yaşam dehlizinden
Elimi eteğimi çekerek
Sessiz sedasız
Giderken bu şehirden
Sen geldin aklıma
Bir yeşerti ararız
Yaşamımızın kıyısında, köşesinde
Bir ağaç gölgesi
Bardağın dolu tarafı
Küçücük olumlu yan
Samimi beyan
emeği değersizleştirme pahasına
işin içeriğindense
orospuluğunu öğrenenler
ömrü billah
iflah olmazlar
inan
ben seni
İstanbul' da
İstanbul kadar tanıdım
ve ben seni
üniversite gençliğimde
İstanbul kadar sevdim
adanmışlığın
ilk yıllarında
daha otuzunda
görevinin başında
ilkbaharda
kahpe bıçak darbesiyle
Yazgı önkabulüyle
Çoktan teslim olup
Güvenli limanında
Konforlu alanına çekilmişti insanlık
Bize de
Yaşam adına
ne zaman
yüreğinden ayrılmaya
karar versem
bir parmak
umut çalıyorsun yüreğime
sus pus oluyorum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!