Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

engelli koşunun
bitmek bilmeyen
yıpratıcı
ilk yüz metresi koşuldu
vukuatsız
zahmetsiz

hangi gelenekten
gelirsen gel
hangi söylemden yana
olursan ol
neyi
savunursan savun

tutarlılık
nedir desem
üç aşağı
beş yukarı
ayni şeyler söylenir
geçmişin derinliklerine

ay tutulmasında
zifiri koyulukta
karanlıklardayım
günlerim hep gece
dünlerim yaralı
tut elimden çıkar beni aydınlığa

ipsiz sapsız sürecin
bir ucundan tutuyorum
öbürü kaçıyor
ulaşamıyorum
kavrayamıyorum
kaldıramıyorum

bir soluk
bir yürek atımı
bir koşu geldim
öksüz bırakma
yaralı yüreğimi
ve tut elimi

tut ki gelmedim
arayıp, sormadan
başına buyruk
çekip gidecek misin

tut ki ben yokum

elinin değmesi
yüreğinin
işmar etmesi
sevdanın göz kırpması
duyguların yakınlaşmasıydı
heyecanlandıran

ciğerin
her acıdığında
yüreğim yanar
dertlendiğinde
içim kanar içime
sevdalım

yıllardan sonra
yeni bir haber alır gibi
eskilerde kalan anılarda
yaşanmışlıklara dalar gibi
bilinç altına atıp da gülüşünü
gece rüyamda görür gibi