Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

karanlık dehlizlerinde korku
statlarında isyanla karışık
ruh temizliği
arka sokaklarda
iç karartısı
kalabalıklardaki yalnızlık

sensizliğimde
sefil
terk edilmiş
metruk
duygusuz
harabedir yüreğim

beyinler uyuşuk
ruhlar tuhaf
yürekler kirli
ego kibirli
gök gürültülü
fırtına

olanca haşmetiyle
gülümsüyor mevsim
cemrelerin düşmesiyle
ana şefkatiyle okşuyor duyguları
doyumsuz çiğdemi
badem çiçeğiyle

güz mevsimi, günlerden Pazar
sabah mahmurluğu çökmüş
duygu tembelliğine
düşün eylemselliğine
güneşin yarım yamalak ısıttığı
pandeminin hüküm sürdüğü

sabah mahmurluğuyla
gözlerini ovuşturdu zaman
belli ki
kötülüğü iterek bir kenara
yeniden
başlamaya niyetli hayata

sabah mahmurluğuyla
gözlerini ovuşturdu zaman
belli ki
kötülüğü iterek bir kenara
yeniden
başlamaya niyetli hayata

sabah mahmurluğuyla
gözlerini ovuşturdu zaman
belli ki
kötülüğü iterek bir kenara
yeniden
başlamaya niyetli hayata

öyle
mutlu ol ki
yüreğinde ince sızı
geceyle gündüz
ayırt edilmesin
mevsimler karışsın birbiriyle

mevsimlerin
nöbet devri yaşanmakta
nazlı, hüzünlü
yeşil örtüyü
kırağı kaplayarak
sarı, kahverengi, kızıl renkler